Diagram aktywności (activity diagram) to diagram UML pokazujący przepływ działań w procesie lub algorytmie: akcje, decyzje (romby), przepływy równoległe (fork/join) i tory odpowiedzialności (swimlanes). Najbliższy kuzyn flowchartu, tylko z formalną notacją i większymi możliwościami.
Analityk sięga po niego, gdy zespół pracuje w UML i trzeba opisać logikę krok po kroku - szczególnie tam, gdzie kilka rzeczy dzieje się równolegle albo gdzie odpowiedzialność skacze między systemem a człowiekiem. W zespołach bliżej biznesu częściej zobaczysz BPMN; diagram aktywności wygrywa w dokumentacji technicznej i przy opisie zachowania pojedynczej funkcji.
W MediFlow diagramem aktywności opisano umawianie wizyty online: pacjent wybiera przychodnię i lekarza, system sprawdza dostępność w grafiku, romb decyzyjny „termin wolny?" rozdziela ścieżki, a po rezerwacji fork uruchamia równolegle wysyłkę SMS-a i e-maila oraz wpis do HIS. Trzy tory: Pacjent, Portal, HIS. Deweloperzy zaimplementowali to bez jednego pytania doprecyzowującego - co przy opisie tekstowym tego samego procesu (dwie strony A4) wcześniej się nie udało.
Częsta pomyłka: mylenie diagramu aktywności z diagramem stanów. Aktywności modelują przepływ działań w procesie („co się dzieje po kolei"), stany modelują życie jednego obiektu („w jakich stanach bywa wizyta: zaplanowana, potwierdzona, odbyta, odwołana"). Jeśli rysujesz prostokąty z czasownikami - aktywności; jeśli z przymiotnikami - stany.