Diagram Gantta to wykres harmonogramu: zadania jako poziome paski na osi czasu, z widoczną długością trwania, zależnościami między zadaniami (koniec-początek i inne) oraz kamieniami milowymi. Wymyślony przez Henry'ego Gantta około 1910 roku - i wciąż domyślny obrazek planowania projektów (MS Project, Jira Plans, nawet Excel).
Formalnie to narzędzie kierownika projektu, ale analityk styka się z nim stale - w dwóch rolach. Po pierwsze, dostarcza danych do harmonogramu: które prace analityczne muszą poprzedzić które prace wykonawcze („warsztaty wymagań integracji przed projektowaniem API"), gdzie są zależności od decyzji biznesowych. Po drugie, czyta Gantta krytycznie: potrafi wskazać, że zaplanowana kolejność wymusza zgadywanie wymagań.
Przykład z MediFlow: plan wdrożenia rejestracji online - pilotaż w 2 przychodniach (6 tygodni), poprawki po pilotażu (3 tygodnie), potem rollout falami po 5 placówek. Na diagramie Gantta wyszło, że szkolenia rejestratorek trzeciej fali wypadają w szczycie sezonu urlopowego - połowa ludzi by ich nie odbyła. Przesunięcie fali o miesiąc kosztowało jedno spotkanie; wykrycie tego w trakcie kosztowałoby chaos w pięciu przychodniach.
Główna pułapka Gantta: sugeruje pewność, której nie ma. Szczegółowy plan na 12 miesięcy do przodu to fikcja - rzeczywistość zmieni go w kwartał. W praktyce łączy się więc Gantta z planowaniem kroczącym (rolling wave): najbliższe tygodnie szczegółowo, dalsze miesiące grubymi blokami. I uwaga na ścieżkę krytyczną: opóźnienie zadania na niej przesuwa cały projekt, opóźnienie poza nią - nie. Gantt bez zaznaczonych zależności to tylko kolorowe paski.
Pojęcia powiązane: kamień milowy, ścieżka krytyczna, harmonogram, rolling wave planning.