Heurystyki Nielsena (Nielsen's usability heuristics) to dziesięć ogólnych zasad użyteczności interfejsów sformułowanych przez Jakoba Nielsena, m.in.: pokazuj status systemu, mów językiem użytkownika, daj kontrolę i możliwość cofnięcia, zapobiegaj błędom, lepiej rozpoznawać niż przypominać sobie, pomagaj przy błędach. Służą do oceny eksperckiej (heuristic evaluation): przegląd interfejsu punkt po punkcie, bez udziału użytkowników.
Analityk korzysta z heurystyk jako taniego filtra jakości: przegląd makiety pod dziesięcioma zasadami zajmuje godzinę-dwie i wyłapuje problemy, zanim ktokolwiek napisze linijkę kodu. To też wspólny język z projektantami - „łamiemy heurystykę widoczności statusu" brzmi konkretniej niż „coś mi tu nie gra".
W MediFlow ocena heurystyczna formularza rejestracji wykryła trzy problemy. Po wysłaniu rezerwacji nie działo się nic widocznego przez kilka sekund (HIS mielił zapytanie) - naruszenie widoczności statusu; dodano wskaźnik i komunikat. Wyboru lekarza nie dało się cofnąć bez zaczynania od zera - naruszenie kontroli użytkownika. Komunikat błędu „ERR_SLOT_LOCKED" mówił językiem systemu, nie pacjenta - zmieniono na „ten termin właśnie ktoś zarezerwował, wybierz inny".
Częsta pomyłka: traktowanie oceny heurystycznej jako zamiennika testów z użytkownikami. Ekspert znajdzie naruszenia zasad, ale nie przewidzi wszystkiego, co zrobi pacjentka 70+ z tabletem i drżącymi rękami - to pokazują dopiero testy użyteczności. Heurystyki to pierwsze sito, nie ostateczny werdykt.