PMBOK (ang. Project Management Body of Knowledge) to zbiór standardów i dobrych praktyk zarządzania projektami publikowany przez PMI (Project Management Institute); podstawa certyfikacji PMP i CAPM. Wydanie siódme (2021) odeszło od słynnych 49 procesów w 10 obszarach wiedzy na rzecz 12 pryncypiów i 8 domen wykonania - co warto wiedzieć, bo połowa polskich korporacji wciąż mówi językiem wydania szóstego.
Analityk biznesowy nie musi znać PMBOK na pamięć, ale pracuje z kierownikami projektów, którzy myślą jego kategoriami: zakres, baseline, change request, rejestr interesariuszy. PMI ma zresztą osobny standard analizy biznesowej i certyfikat PMI-PBA - konkurencyjny wobec ścieżki IIBA/BABOK, choć pojęciowo zbieżny.
Przykład (MediFlow). Projekt e-rejestracji dla 12 przychodni prowadzi PM-ka pracująca według PMBOK. Analityk dostarcza jej wsad: wymagania do struktury podziału prac (WBS), zakres bazowy (scope baseline) i kryteria akceptacji produktów. Gdy w połowie projektu zarząd dorzuca pomysł płatności online, nie ląduje on "po cichu" w backlogu - przechodzi przez formalną kontrolę zmian: wpływ na termin (+6 tygodni), budżet (+80 tys.) i decyzję komitetu sterującego. Bez tej procedury zakres puchłby do skutku.
Częsta pomyłka. Traktowanie PMBOK jak metodyki krok-po-kroku, którą się "wdraża". To biblioteka praktyk do adaptacji (tailoring), nie przepis - projekt trzyosobowy i program za 50 mln biorą z niej zupełnie różne kawałki. Druga pomyłka: utożsamianie PMBOK z waterfallem. Od wydania szóstego standard opisuje także podejścia zwinne i hybrydowe, a wydanie siódme jest od metody wytwarzania właściwie niezależne.