Accessibility (dostępność cyfrowa) to projektowanie produktów cyfrowych tak, by mogły z nich korzystać osoby z niepełnosprawnościami - wzroku, słuchu, ruchu, a także poznawczymi. Punktem odniesienia są wytyczne WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), zwykle na poziomie AA.
Dla analityka to nie jest „temat dla UX-owca". Dostępność wchodzi do projektu jako wymagania niefunkcjonalne i kryteria akceptacji - a coraz częściej jako twardy wymóg prawny. W Polsce podmioty publiczne obowiązuje ustawa o dostępności cyfrowej, a od 2025 r. Europejski Akt o Dostępności (EAA) objął także e-commerce, banki czy telekomy. Jeśli BA nie wpisze dostępności do wymagań na początku, firma zapłaci za dorabianie jej na końcu.
Przykład z MediFlow: spora część pacjentów 12 przychodni to osoby 70+. Wymagania dla rejestracji online: kontrast tekstu minimum 4,5:1, pełna obsługa klawiaturą (bez myszki), etykiety pól czytelne dla czytników ekranu, komunikaty błędów opisowe („Podaj numer telefonu w formacie 9 cyfr"), a do tego zachowana ścieżka alternatywna - rejestracja telefoniczna dla tych, którzy online nie skorzystają.
Z czym to bywa mylone? Z „dobrym UX" w ogóle. Różnica: dostępność ma mierzalne, testowalne kryteria (konkretne punkty WCAG), które można zweryfikować audytem lub narzędziem typu axe. „Prosty i ładny interfejs" to ocena estetyczna; „spełnia WCAG 2.1 AA" to wymaganie.
Pojęcia powiązane: wymagania niefunkcjonalne, UX, WCAG, kryteria akceptacji.