Słownik analityka biznesowego

FULL OUTER JOIN to rodzaj połączenia tabel w SQL, który łączy wszystkie wiersze z obu tabel. Jeśli wiersz z jednej tabeli nie ma odpowiednika w drugiej, to i tak zostanie wyświetlony, a puste pola zostaną uzupełnione wartością NULL. Używa się go, gdy chcesz zobaczyć wszystkie dane z obu tabel, niezależnie od tego, czy mają pasujące wartości. Przykład: Masz tabelę "Klienci" i "Zamówienia". FULL OUTER JOIN pokaże wszystkich klientów (nawet tych bez zamówień) i wszystkie zamówienia (nawet te bez przypisanego klienta).

INNER JOIN to złączenie SQL zwracające wyłącznie te wiersze, które mają dopasowanie w OBU łączonych tabelach.

LEFT JOIN łączy dwie tabele i zwraca wszystkie wiersze z lewej (pierwszej) tabeli oraz pasujące wiersze z prawej. Jeśli dla wiersza z lewej nie ma dopasowania po prawej, kolumny z prawej tabeli będą puste (NULL). Używasz go, gdy chcesz zachować wszystkie rekordy z głównej tabeli, nawet bez powiązań. Przykład: LEFT JOIN tabel „Klienci” i „Zamówienia” pokaże wszystkich klientów - także tych bez żadnego zamówienia (ich kolumny zamówień będą puste).

RIGHT JOIN działa odwrotnie do LEFT JOIN: zwraca wszystkie wiersze z prawej (drugiej) tabeli oraz pasujące wiersze z lewej. Jeśli po lewej nie ma dopasowania, jej kolumny będą puste (NULL). Używasz go, gdy najważniejsze są wszystkie rekordy z drugiej tabeli. Przykład: RIGHT JOIN tabel „Klienci” i „Zamówienia” pokaże wszystkie zamówienia - także te bez przypisanego klienta (kolumny klienta będą puste).

SELECT to podstawowa instrukcja języka SQL - pobiera dane z bazy.

WHERE to klauzula języka SQL filtrująca wiersze: z tabeli zwracane są tylko te rekordy, które spełniają podany warunek.

Zapytanie SQL (query) to polecenie wysyłane do bazy danych w języku SQL - najczęściej SELECT, który pobiera dane według zadanych kryteriów.