Słownik analityka biznesowego

TCO (Total Cost of Ownership, całkowity koszt posiadania) to suma wszystkich kosztów rozwiązania w całym cyklu jego życia: zakup lub budowa, wdrożenie, licencje, infrastruktura, utrzymanie, szkolenia, wsparcie, a na końcu migracja lub wyłąc

TOGAF (The Open Group Architecture Framework) to najpopularniejszy framework architektury korporacyjnej: zestaw metod i narzędzi do projektowania i utrzymywania architektury organizacji w czterech warstwach - biznesowej, danych, aplikacji i

Tabela decyzyjna to prosty sposób na pokazanie, jakie decyzje powinny być podjęte w zależności od różnych warunków. Używamy jej, gdy mamy skomplikowane zasady biznesowe z wieloma "jeśli... to...". Na przykład, jeśli klient kupuje za więcej niż 100 zł i jest nowym klientem, to dostaje 10% rabatu, a jeśli kupuje za więcej niż 100 zł, ale nie jest nowym klientem, to dostaje 5% rabatu. Tabela decyzyjna pomaga to wszystko uporządkować.

Dług techniczny to uproszczenia lub kompromisy w kodzie lub architekturze systemu, które przyspieszają ukończenie projektu na krótką metę, ale w przyszłości utrudniają jego rozwój i utrzymanie. Używa się go, gdy trzeba szybko dostarczyć produkt, ale trzeba pamiętać, że później trzeba będzie poświęcić czas i zasoby na "spłatę długu", czyli poprawę kodu. Na przykład, zamiast napisać porządny moduł logowania, tworzysz szybką wersję "na kolanie", wiedząc, że później trzeba będzie ją przepisać.

Test automation (automatyzacja testów) to wykonywanie testów przez skrypty i narzędzia zamiast ręcznego klikania: testy interfejsu (Playwright, Selenium, Cypress), testy API (Postman, REST Assured), testy jednostkowe odpalane w pipeline CI/

Test case (przypadek testowy) to precyzyjny przepis na pojedynczy test: warunki wstępne, kroki do wykonania, dane testowe i oczekiwany rezultat.

Testowanie bezpieczeństwa to weryfikacja odporności systemu na ataki i wycieki danych: testy penetracyjne, automatyczne skany podatności, przeglądy konfiguracji i kodu pod kątem luk - najczęściej według listy OWASP Top 10 (m.in.

Testowanie integracyjne sprawdza współpracę między modułami lub systemami: czy dane przepływają poprawnie przez interfejsy, czy formaty się zgadzają, czy obsłużone są błędy po drugiej stronie.

Testowanie jednostkowe (unit testing) to testowanie najmniejszych fragmentów kodu - pojedynczych funkcji, metod, klas - w izolacji od reszty systemu i zależności zewnętrznych.

Testowanie regresywne (regresja) to sprawdzanie, czy nowe zmiany - funkcje, poprawki, aktualizacje bibliotek - nie zepsuły czegoś, co wcześniej działało.

Testowanie systemowe to weryfikacja kompletnego, zintegrowanego systemu względem wymagań - funkcjonalnych i niefunkcjonalnych - na środowisku możliwie zbliżonym do produkcyjnego.

Testowanie wydajnościowe sprawdza zachowanie systemu pod obciążeniem.

Testy użyteczności (usability testing) to obserwacja prawdziwych użytkowników wykonujących realne zadania w systemie, po to by wykryć, gdzie się gubią, mylą albo rezygnują.

Timeboxing to technika zarządzania pracą polegająca na przydzieleniu zadaniu sztywnego limitu czasu: gdy czas mija, kończysz - niezależnie od tego, czy rezultat jest kompletny - i podejmujesz decyzję, co dalej.

Traceability, czyli śledzenie wymagań, to jak mapa, która pokazuje, skąd wzięło się dane wymaganie i jak wpływa na różne elementy projektu. Używamy tego, żeby upewnić się, że każde wymaganie jest zrealizowane i żeby łatwo znaleźć, co trzeba zmienić, gdy coś się zmieni w jednym miejscu. Na przykład, jeśli klient poprosi o funkcję "dodawanie produktu do koszyka", traceability pokaże, które testy sprawdzają tę funkcję i które części kodu za nią odpowiadają.

Transformacja cyfrowa to przebudowa sposobu działania organizacji wokół technologii i danych: zmiana procesów, modelu obsługi klienta, kompetencji ludzi i sposobu podejmowania decyzji - a nie samo kupowanie systemów.

Trójkąt projektowy to proste narzędzie, które pokazuje zależność między trzema kluczowymi elementami projektu: zakresem (co ma być zrobione), czasem (kiedy ma być zrobione) i kosztem (ile to będzie kosztować). Używamy go, żeby zrozumieć, że zmiana w jednym elemencie wpływa na pozostałe - na przykład, jeśli chcemy dodać więcej funkcji do oprogramowania (zwiększyć zakres), to prawdopodobnie zajmie to więcej czasu i będzie kosztować więcej.