Słownik analityka biznesowego

WBS (Work Breakdown Structure, struktura podziału prac) to hierarchiczne rozbicie całego zakresu projektu na coraz mniejsze elementy, aż do pakietów prac, które da się wycenić, przydzielić i rozliczyć.

WHERE to klauzula języka SQL filtrująca wiersze: z tabeli zwracane są tylko te rekordy, które spełniają podany warunek.

WIP (Work in Progress) to po prostu praca w toku, czyli zadania, które już zaczęliśmy robić, ale jeszcze ich nie skończyliśmy. Ograniczanie WIP pomaga skupić się na dokończeniu tego, co już robimy, zamiast zaczynać nowe rzeczy, co często prowadzi do szybszego zakończenia projektów. Na przykład, jeśli masz 5 zadań do zrobienia, ale ograniczasz WIP do 2, to skupiasz się tylko na dwóch zadaniach naraz, aż je skończysz, zamiast przeskakiwać między wszystkimi pięcioma.

WSJF (Weighted Shortest Job First) to technika priorytetyzacji zadań w portfolio lub backlog, w której zadania są szeregowane wg ilorazu Cost of Delay (CoD) do rozmiaru zadania (Job Size). Im wyższy wynik, tym wcześniej dana praca powinna zostać podjęta. Stworzona w ramach SAFe (Scaled Agile Framework), używana jest też niezależnie w portfolio managemencie. Cost of Delay = User-Business Value + Time Criticality + Risk Reduction / Opportunity Enablement. Każdy z 4 składników szacowany na skali Fibonacciego (1, 2, 3, 5, 8, 13, 20). WSJF wymusza odpowiedź na pytanie 'co stracimy, jeśli zrobimy to za miesiąc, a nie teraz' - ostrzejsza dyscyplina niż MoSCoW. Stosuje się głównie przy priorytetyzacji epików, features i większych inicjatyw.

Warsztat wymagań to spotkanie, na którym zbiera się osoby, które mają wiedzę o projekcie, żeby wspólnie ustalić, co dokładnie ma robić tworzony produkt lub usługa. Używa się go, gdy potrzebujesz szybko zebrać różne punkty widzenia i dojść do wspólnego zrozumienia, np. zanim zaczniesz tworzyć nową aplikację, organizujesz warsztat z użytkownikami i programistami, żeby ustalić, jakie funkcje są najważniejsze.

Warsztaty wymagań to spotkania, na których osoby z różnych działów firmy (np. biznes, IT) wspólnie ustalają, co ma robić nowy system lub produkt. Robi się je na początku projektu, żeby wszyscy dobrze zrozumieli potrzeby i uniknąć pomyłek. Na przykład, jeśli firma chce stworzyć nową aplikację do zamawiania jedzenia, na warsztatach ustalą, jakie restauracje mają być dostępne, jakie opcje płatności, i jak aplikacja ma wyglądać.

Waterfall (model kaskadowy) to sekwencyjne podejście do wytwarzania oprogramowania: wymagania → projekt → implementacja → testy → wdrożenie → utrzymanie, przy czym każda faza kończy się formalnym zatwierdzeniem, zanim ruszy następna.

Webhook to mechanizm powiadamiania między systemami, w którym system źródłowy sam wywołuje zarejestrowany adres URL odbiorcy w momencie wystąpienia zdarzenia.

Widok (view) to wirtualna tabela w bazie danych: zapisane pod nazwą zapytanie SQL, którego można używać jak zwykłej tabeli - SELECT-ować, filtrować, łączyć - choć fizycznie nie przechowuje danych.

Wireframe (makieta szkieletowa) to uproszczony szkic ekranu pokazujący układ i hierarchię elementów - gdzie jest nawigacja, gdzie formularz, gdzie przycisk - bez kolorów, grafik i dopracowanej typografii.

Workshop facilitation (facylitacja warsztatów) to prowadzenie spotkań grupowych tak, by uczestnicy wspólnie wypracowali konkretny rezultat: facylitator zarządza procesem (agenda, czas, dynamika grupy, dochodzenie do decyzji), ale nie narzuc

Wymaganie biznesowe opisuje cel lub potrzebę organizacji: co biznes chce osiągnąć i po co - bez przesądzania, jak ma to zrobić system.

Wymaganie funkcjonalne określa, co system ma robić: jakie zachowania, funkcje i operacje na danych ma realizować w odpowiedzi na działania użytkowników i zdarzenia.

Wymaganie interesariusza to po prostu potrzeba lub oczekiwanie osoby (lub grupy osób), która ma wpływ na projekt lub jest przez niego dotknięta. Używamy tego, żeby zrozumieć, czego te osoby potrzebują od projektu, aby był on dla nich sukcesem. Na przykład, jeśli tworzymy nową aplikację do zamawiania jedzenia, wymaganiem interesariusza (np. właściciela restauracji) może być łatwy sposób na aktualizowanie menu i cen.

Wymaganie niefunkcjonalne (NFR, non-functional requirement) określa, jak dobrze system ma działać: wydajność, dostępność, bezpieczeństwo, użyteczność, skalowalność, zgodność z prawem, łatwość utrzymania.

Wywiad (interview) to technika pozyskiwania wymagań: zaplanowana rozmowa z interesariuszem - pojedynczo lub w małej grupie - prowadzona po to, by poznać jego potrzeby, problemy i sposób pracy.