Słownik analityka biznesowego

Backlog produktu to lista wszystkiego, co chcemy, żeby znalazło się w naszym produkcie, np. w aplikacji mobilnej. To taki zbiór pomysłów, funkcji i zadań, które są uporządkowane według priorytetu - co jest najważniejsze do zrobienia najpierw. Używamy go w Agile, żeby wiedzieć, co i w jakiej kolejności rozwijać w produkcie, np. najpierw logowanie, potem profil użytkownika, a na końcu powiadomienia.

Kanban to metoda zarządzania przepływem pracy oparta na trzech filarach: wizualizacji (tablica z kolumnami odzwierciedlającymi etapy procesu), limitach pracy w toku (WIP limits) i ciągłym doskonaleniu przepływu.

Kryteria akceptacji to lista warunków, które muszą być spełnione, żeby uznać, że dana funkcja lub element projektu jest gotowy i działa tak, jak powinien. Używamy ich, żeby upewnić się, że wszyscy (zespół, klient) mają taką samą wizję tego, co ma być zrobione i kiedy to jest skończone. Na przykład, jeśli robimy przycisk "Dodaj do koszyka" w sklepie online, kryterium akceptacji może być "Po kliknięciu przycisku, produkt pojawia się w koszyku, a liczba produktów w koszyku na górze strony zwiększa się o 1".

Lean to sposób pracy, w którym skupiamy się na tym, żeby robić tylko to, co naprawdę daje wartość klientowi, a unikać marnowania czasu i zasobów na niepotrzebne rzeczy. Używamy go, żeby szybciej i efektywniej tworzyć produkty lub usługi, które klienci pokochają. Na przykład, zamiast tworzyć skomplikowany raport, który nikt nie czyta, tworzymy tylko prostą tabelę z najważniejszymi danymi, o które prosili klienci.

MVP, czyli Minimalna Wersja Produktu, to najprostsza wersja produktu, która ma wystarczająco dużo funkcji, żeby zadowolić pierwszych użytkowników i zebrać od nich feedback. Używa się jej na początku, żeby szybko sprawdzić, czy pomysł ma sens i czy warto inwestować w dalszy rozwój produktu. Na przykład, zamiast od razu tworzyć skomplikowany portal z ogłoszeniami, można zacząć od prostej strony z formularzem, gdzie ludzie ręcznie dodają i przeglądają ogłoszenia.

Scrum to taki sposób pracy, w którym dzielimy duży projekt na małe kawałki, żeby szybko zobaczyć postępy i łatwo wprowadzać zmiany. Używamy go, gdy tworzymy coś nowego, na przykład oprogramowanie, i chcemy mieć pewność, że to, co robimy, naprawdę odpowiada potrzebom klienta. Wyobraź sobie, że budujesz domek z klocków LEGO: zamiast od razu budować cały domek, najpierw składasz jedną ścianę, pokazujesz ją komuś i pytasz, czy mu się podoba, a potem robisz kolejną, uwzględniając jego uwagi.

User story (historyjka użytkownika) to krótki opis potrzeby z perspektywy użytkownika, najczęściej w formacie: „Jako rola chcę funkcja, aby korzyść".